De terugkeer van de eenhoorn weeer aangepast
Na een aantal keren deze voorstelling gespeeld te hebben, viel het mij op dat kinderen op een gegeven moment de aandacht verliezen. Het is zo’n beetje bij driekwart van de voorstelling. Kennelijk wordt het dan minder interessant. Ze zitten niet meer op het puntje van hun stoel. Daarom de voorstelling toch maar weer op de tekentafel gelegd.
Waar ontbreekt het aan?
Bij de laatste keer dat ik hem speelde voelde ik dat het een beetje aan spanning ontbrak. Het verhaal kabbelt veel te makkelijk voort. Het is een beetje voorspelbaar wat er gaat gebeuren. Geen wonder dat je dan als publiek afhaakt. Maar hoe breng je er dan spanning in? En waar breng je dan die spanning erin? Verder bleek uit de reacties van het publiek dat de pop die de vader van Tristan speelt eigenlijk een te oud uiterlijk heeft. Het is eerder de opa van Tristan. Dus ook hier moest ik naar een oplossing zoeken. Wat me ook opviel was dat sommige stukken tekst toch nog veel te lang waren. Een reden om de tekst weer te herzien en hier en daar nog wat bondiger te maken.
Wat is er aangepast?
De tekst heb ik laten lezen door Copilot en hem suggesties laten doen voor tekstaanpassing waardoor de tekst bondiger kon worden. Ook heb ik hem de vraag gesteld hoe ik de voorstelling spannender kon maken. Een aantal suggesties heb ik verwerkt in het spel. Waaronder dat de koningin haar zoon afluistert en denkt de eenhoorn te zien als ze naar binnen stormt. Dat maakt het een stuk spannender voor het publiek. Wordt de eenhoorn ontdekt? Ook laat ik nu de opa van Tristan terugkeren en niet meer zijn vader. Zijn vader keert buiten beeld weer terug aan het einde van het verhaal. Nu klopt het uiterlijk weer met de rol van de pop.
Al deze veranderingen hebben wel tot gevolg dat het einde van het verhaal weer anders is geworden dan bij de allereerste versie die ik speelde. Ik hoop dat het nu een stukje spannender is geworden aan het einde van het verhaal en dat de kinderen nu wel geboeid blijven kijken tot dat het is afgelopen.
